Bankgift registreren of niet: hoe groot is het risico?

Sinds begin 2026 geldt in alle Belgische gewesten dezelfde spelregel. Bij een niet-geregistreerde schenking moet de schenker nog vijf jaar in leven blijven om erfbelasting te vermijden. Dat is twee jaar langer dan vroeger. Toch blijft de bankgift voor velen een interessante strategie.

Waar Wallonië sinds 2022 en Vlaanderen sinds 2025 al werkten met een zogenaamde 'verdachte periode' van vijf jaar, is Brussel sinds januari 2026 mee in het verhaal. Het principe blijft hetzelfde als voorheen: doet u een bankgift of handgift zonder die te registreren en overlijdt u binnen de vijf jaar, dan rekent de fiscus de schenking alsnog bij uw nalatenschap. Uw erfgenamen betalen dan erfbelasting in plaats van de veel lagere schenkbelasting.

Die erfbelasting kan hoog oplopen. In Vlaanderen loopt het tarief in rechte lijn op tot 27%, in Brussel en Wallonië zelfs tot 30%. Vergelijk dat met de vlakke 3% schenkbelasting bij registratie (3,3% in Wallonië) en het verschil is aanzienlijk.

Toch zou het een vergissing zijn om te concluderen dat de bankgift zijn glans verloren heeft. Integendeel, in veel gevallen blijft deze techniek een kostenefficiënte manier om vermogen over te dragen.

1. De 0%-optie bestaat nog steeds

Geen enkele andere vermogensoverdracht is zo goedkoop als een geslaagde bankgift. Overleeft u de verdachte periode? Dan betaalt noch u noch uw begiftigde één eurocent belasting. Op een schenking van 100.000 euro in rechte lijn in Vlaanderen betekent dat een besparing van 3.000 euro (schenkbelasting) of in het slechtste geval zelfs 27.000 euro (erfbelasting).

Ja, het risico is groter geworden. Maar voor wie in goede gezondheid verkeert, blijft de piste interessant. Een gezonde zestiger die aan zijn kinderen schenkt, heeft statistisch gezien een hoge kans om die vijf jaar te overleven.

2. U kunt alsnog registreren

Een belangrijke troefkaart van de bankgift blijft intact: de flexibiliteit. U hoeft niet meteen te kiezen tussen 'alles of niets'.
Stel: u doet vandaag een bankgift van 200.000 euro. Drie jaar later gaat alles nog uitstekend, maar in jaar vier krijgt u een zware diagnose. Dan kunt u nog altijd beslissen om de schenking alsnog te registreren. De registratie kan zelfs als de schenker in comateuze toestand verkeert. U betaalt dan alsnog 3% schenkbelasting, maar vermijdt dat uw kind erfbelasting moet betalen.

Deze tactische flexibiliteit is uniek. Bij een notariële schenking betaalt u die 3% of 3,3% hoe dan ook. Bij een bankgift koopt u tijd én behoudt u de optie om uw genomen risico later veilig te stellen.Wel cruciaal: de registratie moet gebeuren vóór het overlijden. Hou er ook rekening mee dat het noodlot kan toeslaan bij mensen in uitstekende gezondheid en op jongere leeftijd.

Een schenking niet registreren is niet voor iedereen de beste oplossing is. In bepaalde situaties is registreren verstandiger:

Bij zwakke gezondheid of hoge leeftijd. Vijf jaar is lang. Voor een 95-jarige of iemand met een ernstige chronische aandoening is het risico vaak te groot. De kans dat de schenker de verdachte periode niet haalt, weegt zwaarder dan de mogelijke besparing.

Bij complexe voorwaarden. Wil u schenken met voorbehoud van vruchtgebruik, zodat u het beheer en de inkomsten behoudt? Dan moet u sowieso langs de notaris. Een bankgift is in principe beperkt tot schenkingen in volle eigendom. Ook voor onroerende goederen dient u bij de notaris te gaan.

Bij behoefte aan absolute zekerheid. Sommige mensen willen geen enkel risico nemen. Voor hen is de gemoedsrust van een geregistreerde schenking belangrijker dan potentiële fiscale winst. Een overlijden kan immers ook totaal onverwachts gebeuren. Als een schenking niet registeren u ’s nachts wakker houdt, dan is het géén goed idee.

Een bankgift lijkt eenvoudig: een overschrijving en klaar. Maar de duivel zit in de details. Een slecht uitgevoerde bankgift kan leiden tot discussies met de fiscus en alsnog erfbelasting voor de begiftigde.

U dient zorg te dragen voor bewijsstukken, zoals onder andere de intentiebrief, de uittreksels waarmee de creditering op rekening van de begiftigde kan bewezen worden (let op, de overschrijving zelf moet neutraal zijn, dus geen vermelding van ‘schenking’ - dat moet onrechtstreeks blijken), de zogenaamde ’pacte-adjoint’ waarin de begiftigde de gift en de daarbij horende lasten en voorwaarden aanvaardt. Dit laatste moet bovendien in een gesloten omslag, die u aangetekend verstuurd hebt.

Fouten in deze formaliteiten kunnen de hele schenking in gevaar brengen. Daarom is professionele begeleiding geen overbodige luxe.