Humanoïde robots: de volgende stap in de AI-revolutie?

1. Van spektakel naar praktische waarde

Humanoïde robotica vormt de fysieke verlenging van de AI-cyclus. De Chinese halve marathon voor humanoïde robots in 2026 illustreerde concrete vooruitgang op het vlak van evenwicht, uithoudingsvermogen, batterijbeheer, koeling, navigatie en robuustheid. Meer dan 100 robotteams liepen naast menselijke deelnemers en bijna de helft gebruikte autonome navigatie.

Toch is het belangrijk te nuanceren dat demonstraties niet hetzelfde zijn als schaalbare waarde. Humanoïde robots zijn namelijk nog in volle technologische ontwikkeling. Hun vooruitgang wordt niet zozeer beperkt door AI-capaciteiten, maar wel door vermogen, behendigheid, beschikbaarheid, betrouwbaarheid, productiekwaliteit en rendabiliteit. De vraag voor beleggers is daarom niet of robots indruk kunnen maken, maar of ze taken veilig, consequent en tegen een kostprijs kunnen uitvoeren die een positief rendement oplevert.

2. Structurele drivers

De structurele vraag wordt gedreven door vergrijzende bevolkingen, arbeidstekorten en de noodzaak om de productiviteit in fysieke functies te verbeteren. De vergrijzing en krimpende beroepsbevolking vergroten de aantrekkelijkheid van automatisering, vooral bij repetitieve taken of functies die moeilijk in te vullen zijn. Toch mag het tempo van adoptie niet worden overschat. Humanoïde robots hoeven menselijke jobs niet volledig te vervangen om waarde te creëren; één waardevolle taak betrouwbaar automatiseren kan al volstaan. De eerste toepassingen zullen waarschijnlijk verschijnen in gestructureerde omgevingen zoals productie, logistiek en magazijnen, waar werkstromen duidelijk gedefinieerd zijn en resultaten meetbaar zijn. Consumenten- en dienstentoepassingen die beoordelingsvermogen, fijne manipulatie of menselijke interactie vereisen, zullen vermoedelijk trager opschalen.

3. Waardecreatie: eerst hardware, later software

De waarde voor beleggers bevindt zich momenteel mogelijk eerder binnenin de zichtbare robot. Het humanoïde platform combineert sensoren, rekenkracht, besturing, communicatie, software, mechanische structuur, aandrijving, energievoorziening en thermische systemen. Aandrijfsystemen - motoren, drives, reductoren en schroeven - vormen de grootste kostencategorie, met ongeveer 50% van de totale systeemkosten, gevolgd door sensoren/perceptie, rekenkracht/besturing en batterijmodules. Dit wijst op kansen in bewegingscontrole, precisiecomponenten, camera’s, dieptesensoren, LiDAR, tactiele en krachtsensoren, AI-chips, microcontrollers, vermogenselektronica, batterijsystemen, koeling, perceptiesoftware en integratie.

4. Commercialisering: hoge verwachtingen, maar beperkte vooruitgang

De markt evolueert van prototypes naar vroege commerciële toepassingen, maar de mogelijkheid tot opschalen blijft voorlopig beperkt. Wereldwijde installaties stijgen naar circa 2.500 eenheden in 2026, tegenover 500 in 2025, terwijl de kosten voor industriële systemen hoog blijven. Een bredere commercialisering wordt pas na 2027 verwacht, naarmate kosten dalen en technologieën standaardiseren.

Op langere termijn zijn de vooruitzichten aanzienlijk interessanter: jaarlijkse leveringen van humanoïde robots zouden kunnen oplopen van ongeveer 1,5 miljoen eenheden in 2030 tot 10 miljoen in 2035, met een potentieel ecosysteem ter waarde van tussen de 5.000 en 25.000 miljard dollar. Dit illustreert het aanzienlijke groeipotentieel, maar ook de bijbehorende uitvoeringsrisico’s.

5. Economie en schaalvergroting

De economische logica verschuift van algemene automatisering naar meetbare productiviteitsindicatoren: benuttingsgraad, beschikbaarheid, kost per taak en betrouwbaarheid. Onder gunstige omstandigheden zouden operationele kosten kunnen evolueren richting ongeveer 10 tot 15 dollar per uur-equivalent, maar alleen als robots langdurig kunnen worden ingezet. Centraal staat de leercyclus: reële implementatie genereert data; data verbeteren autonomie, prestaties en onderhoud; betere prestaties ondersteunen verdere adoptie.

Dat verklaart waarom software, autonomiemodellen, simulatie, edge computing en dataplatformen na verloop van tijd belangrijker kunnen worden, ook al domineren hardwarekosten vandaag nog. Het verklaart ook waarom dienstenmodellen later relevant kunnen worden: onderhoud, wisselstukken, batterijvervanging, software-updates, laden, veiligheidscontroles en verwerking aan het einde van de levensduur kunnen terugkerende inkomstenbronnen worden als robotica materieel opschaalt.

6. Regionale concurrentie en implicaties voor de toeleveringsketen

Het concurrentielandschap is verdeeld over verschillende regio’s. De VS zijn sterk in AI-modellen, rekenkracht, autonomie, simulatie en software-infrastructuur. China heeft een duidelijk voordeel in productieschaal, reële implementatie en de fysieke voorraden: het land was goed voor ongeveer de helft van alle wereldwijde installaties van industriële robots en meer dan vier op de vijf wereldwijde installaties van humanoïde robots in 2025. Dat is belangrijk omdat implementatie de data genereert die nodig zijn om systemen te verbeteren.

Japan, Zuid-Korea, Taiwan en Europa spelen eveneens een belangrijke rol. Japan draagt bij via robotproductie en precisiecomponenten; Zuid-Korea via halfgeleiders, batterijen en elektronica; Taiwan is cruciaal voor geavanceerde halfgeleiders, elektronicaproductie, testen en verpakking; Europa biedt dan weer industriële automatisering, fabrieksintegratie en hoogwaardige adoptieomgevingen, vooral in de auto- en machine-industrie.

7. Risico’s en kansen

De voornaamste risico’s zijn technisch, operationeel en financieel. Behendigheid, batterijcapaciteit, beschikbaarheid en betrouwbaarheid blijven knelpunten. Ook de levertijden van zes tot twaalf maanden voor kritieke componenten kunnen implementatie beperken. Daarnaast blijven Onderzoek & Ontwikkeling, verkoop en algemene administratie voorlopig bijzonder duur.

De productiekosten zijn naar verluidt met 40% tot 60% gedaald naarmate de productie evolueerde van prototype naar vroege schaal, maar lagere kosten alleen zullen adoptie niet garanderen. De boodschap is dus genuanceerd: humanoïde robots zullen arbeid waarschijnlijk niet op geaggregeerd niveau vervangen, maar ze kunnen menselijk werk ondersteunen in een omgeving met beperkingen, repetitieve taken en duidelijke productiviteitsdruk. De beste kansen liggen waarschijnlijk waar schaal, knelpunten en prijszettingsmacht samenkomen - vooral bij ondersteunende technologieën, data en software en uiteindelijk ecosystemen die terugkerende diensten leveren.

8. Een genuanceerde conclusie voor beleggers

Voor beleggers kan het nuttig zijn om het thema op te splitsen in drie lagen: ondersteunende hardware, implementatie-infrastructuur en in een volgende fase via software en diensten. De eerste laag is vandaag het meest relevant, omdat ze inspeelt op onmiddellijke componentvraag en knelpunten in het aanbod. De tweede laag wordt belangrijker naarmate fabrieksintegratie, testen en toepassingen in logistiek opschalen. De derde laag kan veel potentieel bieden, maar behoort tot een latere cyclus, omdat ze een grotendeels geïnstalleerde basis vereist. Deze volgorde pleit voor een gediversifieerde blootstelling, een duidelijke analyse van marges en prijszettingsmacht, en voorzichtigheid bij bedrijven waarvan de waarderingen al uitgaan van een snelle adoptie zonder obstakels.

Beleggingsproducten zijn onderhevig aan risico’s. Ze kunnen zowel omhoog als omlaag evolueren en de kans bestaat dat de belegger het bedrag van zijn belegging niet recupereert. Elke beleggingsbeslissing moet in overeenstemming zijn met uw Financial ID (beleggersprofiel). Meer info op deutschebank.be/financialid.

Prognoses zijn gebaseerd op veronderstellingen, schattingen, meningen en hypothetische modellen of analyses die onjuist kunnen blijken. Alleen ter illustratie.

Dit artikel en de informatie die het bevat vormen geen beleggingsadvies. Rendementen uit het verleden zijn geen betrouwbare indicator voor toekomstige rendementen.

¹ De term "fonds" is de gebruikelijke benaming voor een Instelling voor Collectieve Beleggingen (ICB), die kan bestaan onder het statuut van een ICBE (UCITS) of een AICB (niet-UCITS), en die diverse rechtsvormen kan aannemen (bevek, GBF enz.). Een ICB kan compartimenten bevatten. De fondsen zijn onderhevig aan risico’s. Ze kunnen zowel stijgen als dalen en mogelijk krijgen beleggers het bedrag van hun belegging niet terug.