Artikel gepubliceerd in Het Nieuwsblad op 17 april 2026 door Kristof Simoens.
Iran mag de Straat van Hormuz dan al ‘open’ hebben verklaard zolang het staakt-het-vuren stand houdt, het is allerminst zeker dat de ayatollahs en de VS snel tot een vredesakkoord komen. Intussen kreunen bedrijven onder de hoge olieprijzen en houdt het IMF er rekening mee dat de schaduw van de oorlog nog lang over de wereldeconomie zal hangen. En toch knalt de champagne op de beursvloeren.
Waar is da feestje? De voorbije dagen veerden de aandelenbeurzen wereldwijd op. De ene na de andere veegde de verliezen sinds de start van de oorlog, eind februari, uit. Sommige zetten zelfs nieuwe records neer. Op Wall Street eindigde de S&P 500 liefst 11 van de 12 voorbije handelsdagen in het groen. Technologiebeurs Nasdaq steeg zelfs 12 handelsdagen op een rij, de langste reeks sinds 2009. Ook de meeste Europese beurzen zitten in de lift. Onze Bel-20 staat weer op het niveau van vóór de oorlog en noteert intussen nog maar een drietal procent onder zijn record. Alsof beleggers in een parallelle wereld leven…
“Ken je Benjamin Graham, de vader van het waardebeleggen? Warren Buffett noemde hem ooit de belangrijkste man in zijn leven na zijn vader”, zegt Wim D’Haese, hoofd beleggingsstrategie bij Deutsche Bank België. “Welnu, die econoom zei ooit: ‘Op de korte termijn is de markt een stemmachine, op de lange termijn een weegschaal”. Die quote beschrijft hoe beleggers in eerste instantie emotioneel en irrationeel reageren, maar uiteindelijk de werkelijke fundamentele waarde van een bedrijf laten doorwegen. En dat beginnen we nu ook te zien.”
De wispelturigheid van Donald Trump
Al springt dat sentimentele en irrationele nu des te meer in het oog door de wispelturigheid van Donald Trump. “Post hij op zijn sociale media oorlogszuchtige taal, dan dalen de koersen en stijgen de olieprijzen. Tweet hij dat een deal binnen handbereik is, dan gebeurt het omgekeerde”, zegt Wim D’Haese. “Dat verklaart de ongeziene volatiliteit van de koersen. De laatste tijd leeft bij beleggers blijkbaar de hoop dat het conflict een positieve wending krijgt. Het sein om de soms fors gedaalde aandelen opnieuw op te pikken. Zo lopen de beurzen altijd voor op de realiteit.”
De realiteit die nochtans zegt dat er nog altijd amper tot geen olietankers door de Straat van Hormuz varen, ook al liet Iran vrijdag weten alle commerciële schepen vrije doorgang te geven voor de resterende periode van het staakt-het- vuren. “Klopt”, zegt Wim D’Haese, “en dat brengt ons bij het tweede deel van de quote van Benjamin Graham: op de lange termijn stuwt de werkelijke waarde de beurzen. Ondanks alle miserie ogen de groeiverwachtingen voor de bedrijfswinsten goed tot zeer goed. Voor de S&P 500 bijvoorbeeld komen die voor het eerste kwartaal zelfs boven 15 procent uit. Dat is gigantisch. Voor de Europese tegenhanger, de Stoxx 600, is dat nog maar 2 procent, maar over heel 2026 komen die wellicht ook in de buurt van 10 procent. Kortom, de markten verwachten geen impact op de langere termijn.”
“Markten wachten niet op het formele einde van een conflict om te herstellen”, zegt de beleggingsstrateeg van Deutsche Bank België. “Zodra een geloofwaardige weg naarde-escalatie zichtbaar wordt, zelfs wanneer de vijandelijkheden nog niet zijn gestopt, beginnen koersen doorgaans te bewegen.”
“Historische data bieden hier een duidelijk perspectief: geopolitieke en externe schokken veroorzaken volatiliteit, maar leiden zelden tot langdurige ‘berenmarkten’ (waarbij de beurzen lange tijd dalen, red.)”, zegt D’Haese. “Tenzij ze samengaan met een fundamentele en aanhoudende verslechtering van de inflatie, de groei en de bedrijfswinsten. Maar dat is vandaag niet ons basisscenario.”
Het is een cliché, maar correcties horen nu eenmaal bij beleggen. “De geschiedenis leert ons twee dingen. Ten eerste dat de beurzen zich bij een geopolitieke schok doorgaans binnen de 6 à 7 weken volledig herstellen; dat is ook nu het geval. En, ten tweede, dat markten op lange termijn stijgen, ondanks het feit dat ze geregeld een stap terugzetten”, zegt Wim D’Haese. “Neem nu de S&P 500. Die kreeg tussen 2020 en begin 2026 meerdere klappen te verwerken: van Covid (-33 procent) over de oorlog in Oekraïne en de inflatiepiek die daarop volgde (-24 procent) tot de aankondiging van de douanetarieven op Liberation Day vorig jaar (-19 procent). Telkens herstelde de index en bleken de correcties van tijdelijke aard. En dat beseffen de beleggers ook.”
Toch is de snelheid waarmee de S&P 500 zich herstelde, ronduit verbazingwekkend: de index liet in 11 handelsdagen een indrukwekkende stijging van bijna 11 procent zien. Dat gebeurt maar eens in de paar jaar. “Voor een even snel beursherstel moeten we al terug naar maart 2022, ongeveer een maand na de Russische inval in Oekraïne. Ook toen klom de beurs 11 procent door de plotse hoop op een onderhandelde oplossing en leek de economischeschade mee te vallen.”
IJdele hoop, helaas, waarna de energieprijzen ontploften, de inflatie door het dak ging en de beurzen een barslecht jaar beleefden en in een ‘berenmarkt’ sukkelden. Ook nu lijkt de markt te hopen op een snelle oplossing van het conflict. Volgens Polymarket is er 59 procent kans op een definitief vredesakkoord tegen eind mei en 72 procent kans tegen eind juni. Ook over de terugkeer naar normaal scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz heerst optimisme: 60 procent kans tegen eind mei, 75 procent tegen eind juni.
De recentste ontwikkelingen lijken de beleggers alvast gelijk te geven. Al blijft voorzichtigheid geboden: “Een snelle oplossing blijft het meest waarschijnlijke scenario”, zegt Wim D’Haese. “Al herinneren de mislukte vredesbesprekingen tussen Rusland en Oekraïne, ondanks het aanvankelijke optimisme, ons aan de mogelijke neerwaartse risico’s.”
Deel dit artikel
De inhoud van dit artikel vormt geen beleggingsadvies. Resultaten uit het verleden en prognoses zijn geen betrouwbare indicator voor toekomstige resultaten.