Management Server
Téléphone

Deutsche Bank

Samengevat

  • China heeft de Verenigde Staten met gelijke munt terugbetaald sinds de aanzet tot vijandelijkheden door Donald Trump.
  • Een handelsoorlog is echter onwaarschijnlijk: de twee economieën zijn onderling afhankelijk en zijn geen van beide gebaat bij een dergelijk conflict.
  • De rede zou uiteindelijk de bovenhand moeten halen. Maar er zijn nog steeds enkele wendingen mogelijk in dit dossier die de markten in spanning zullen blijven houden.

De beleggers waren nog niet bekomen van de beursschokken van begin februari of ze werden al opgeschrikt door het protectionistische offensief van Donald Trump. De Amerikaanse president gaf de aanzet tot vijandelijkheden door een verhoging van de douanetarieven op staal en aluminium af te kondigen en door vervolgens China openlijk te betichten van schending van de wetgeving betreffende het intellectuele eigendom. Alle ingrediënten voor oplopende spanningen lijken voorhanden en meer is er niet nodig om de beurzen op stang te jagen. Maar stevenen we onvermijdelijk af op een handelsoorlog tussen de twee belangrijkste economische machten van de planeet en komt de wereldwijde groei daarmee op de helling? Een overzicht.

Het offensief van Trump

Geïrriteerd door een Amerikaans handelstekort dat vorig jaar het hoogste peil sinds 2008 bereikte, koos Donald Trump resoluut voor de aanval met de aankondiging van een gevoelige verhoging van de douaneheffingen op staal (25%) en aluminium (10%). Het duurde niet lang of de bewoner van het Witte Huis wees China met de vinger voor diefstal van knowhow en dreigde ermee taksen tot 60 miljard dollar op Chinese invoer op te leggen. Oog om oog, tand om tand dacht China en het dreigde op zijn beurt met een reeks taksen op Amerikaanse producten. De vrees dat de situatie escaleert tot een handelsoorlog die schade kan berokkenen aan de wereldwijde groei en aan de bedrijfswinsten liet zich al gauw gevoelen op de belangrijkste beurzen. In die mate dat de koerswinsten sinds de goedkeuring van de Amerikaanse belastinghervorming tenietgedaan werden.

De maatregelen in de praktijk

De bezorgdheid van de financiële markten is gegrond in het licht van de hoge inzet, maar we moeten een en ander toch in het juiste perspectief plaatsen. De Verenigde Staten stelden Mexico en Canada al vrij van de invoerheffingen op staal en aluminium en Europa zou in fine dezelfde behandeling kunnen krijgen als het aanvaardt zijn uitvoer hiervan te beperken. Overigens gaven de Verenigde Staten weinig details over de kalender van de maatregelen en om welke Chinese producten het precies gaat. Bovendien bleef China vaag over de timing van de beschouwde represaillemaatregelen. De aangekondigde bedragen blijven tot slot relatief beperkt (het bedrag van 60 miljard dollar stemt bijvoorbeeld overeen met minder dan 3% van de totale export van China), waardoor de economische schade beperkt zou blijven. In dit stadium ziet het er dus naar uit dat de handelsretoriek veel agressiever is dan de wil om zware sancties op te leggen en dat de deur open blijft voor dialoog.

Moeten we een escalatie vrezen?

Washington richt aan Peking dan wel de duidelijke boodschap dat het praktijken van concurrentievervalsing zoals dumping niet langer aanvaardt en dat het van plan is zijn intellectuele eigendom beter te beschermen, toch geloven wij niet in het scenario van een handelsoorlog. De twee economieën zijn onderling afhankelijk en zijn geen van beide gebaat bij een dergelijk conflict. De Verenigde Staten importeren veel Chinese consumptiegoederen. Een verhoging van de douanetarieven op die producten zou al snel leiden tot een opstoot van inflatie en zou uiteindelijk de Amerikaanse groei kunnen beïnvloeden. China zou ook zijn appetijt voor US Treasury Bonds kunnen terugschroeven en de Amerikaanse belangen in China in het vizier nemen. Bij een escalatie zou China zijn groei meer zien vertragen doordat de exportdaling bovenop de door de autoriteiten gewilde verlaging van investeringsuitgaven in infrastructuur zou komen. De Verenigde Staten zouden ook kunnen ingrijpen om de Chinese investeringen op hun grondgebied te beperken. Daarom verwachten wij dat de rede de bovenhand zal halen en dat er de komende weken intensieve onderhandelingen zullen volgen om te komen tot een voor beide partijen aanvaardbaar evenwicht. Met Trump aan het roer en China bereid om met gelijke munt terug te betalen zal dit delicate dossier hoe dan ook nog enige tijd voor beroering zorgen en dus voor nervositeit bij de beleggers.

Lees ook